Mazowsze, fascynująca historyczna kraina w środkowym dorzeczu Wisły, słynie z pejzaży. Tworzą je łąki na rozległych równinach, lasy oraz gęsta sieć rzek i czystych jezior. Na Mazowszu przetrwała Puszcza Biała pełna dorodnych sosen i grzybów oraz Puszcza Zielona, słynąca z folkloru kurpiowskich wiosek. Dzięki nadrzecznym terenom Wkry, Pilicy, Bzury i Świdra, a także akwenom Pojezierza Gostynińskiego i Dobrzyńskiego, powstało rekreacyjne zaplecze dużych miast. Z aglomeracją stołeczną sąsiaduje Puszcza Kampinoska, której wydmy oraz obszary bagienne i torfowiskowe chroni Kampinoski Park Narodowy. To bodaj jedyne w Europie takie sąsiedztwo wielkiej aglomeracji z obszarem niemal pierwotnej przyrody.
        Pomimo burzliwych dziejów, na Mazowszu ocalały liczne zabytki – monumentalne katedry, zamki i pałace, ale i skromne dworki oraz wiejskie kościółki. Warszawa – stolica Polski oraz Mazowsza jest nie tylko miastem cennych zabytków, z wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO zespołem staromiejskim, ale też centrum kulturalnym i gospodarczym kraju. Od niedawna w stolicy oraz w całym regionie dynamicznie rozwija się turystyka biznesowa. Miejscem prestiżowych kongresów, sympozjów i szkoleń stają się zarówno nowoczesne centra konferencyjne, jak też – odpowiadające w pełni światowym standardom – placówki usytuowane w zabytkowych zamkach, pałacach i dworach.
        Mazowsze to ziemia gościnna, na której tradycja przeplata się z nowoczesnością. Region o powierzchni większej od niejednego państwa europejskiego, imponuje zarówno nowoczesnymi obiektami hotelowymi, konferencyjnymi, sportowo-rekreacyjnymi i gastronomicznymi, jak też stylowymi hotelami i karczmami w zamkach, pałacach, dworach i skansenowskich chatach. W odległości nie większej niż 70-80 km od centrów biznesu, trwa niewzruszenie dawna kultura ludowa, tak jak choćby w Puszczy Kurpiowskiej. Kulturę ludową pielęgnują też ocalałe gdzieniegdzie, tradycyjnie zabudowane wsie oraz zespoły, w tym popularne „Mazowsze” – Państwowy Zespół Pieśni i Tańca im. Tadeusza Sygietyńskiego.
        Mazowsze jest celem wyjazdów weekendowych – przyciąga miłośników turystyki aktywnej: pieszej, wodnej, rowerowej, konnej, wspinaczkowej i narciarskiej. Wypoczywają tu nie tylko mieszkańcy Warszawy, ale i goście stolicy, przybywający z różnych stron kraju i świata. Niemałe tradycje ma rozwijająca się szybko turystyka urlopowa, a szczególnie agroturystyka. Wszystkich zapraszamy do odkrywania piękna Mazowsza. A w tych niezwykłych stronach, z pewnością zawsze pozostanie coś nowego do odkrycia.

        Kraina Fryderyka Chopina zaczyna się w Żelazowej Woli nad rzeką Utratą. Pośród drzew wznosi się klasycystyczny, opięty dzikim winem dom rodzinny artysty (od 1928 roku muzeum). W zabytkowym parku organizowane są letnie koncerty. Natomiast atmosferę domu z epoki romantyzmu tworzą meble, fortepian Steinway’a i faksymile nut Chopina, kopie portretów artysty i zdjęcia – w tym fotografia wykonana przez L.A. Bissona, jednego z pierwszych fotografów Paryża. A w odległości 8. kilometrów od Żelazowej Woli leży wieś Brochów. W tutejszym kościele św. Rocha rodzice Chopina wzięli ślub, a 23 kwietnia 1810 roku ochrzcili Fryderyka. XVI-wieczny kościół jest jedną z bardziej niezwykłych świątyń w Polsce. Ma bowiem charakter... obronny.
        Szlak Chopina prowadzi do Warszawy. W pałacu Czapskich-Krasińskich przy Krakowskim Przedmieściu 5, gdzie rodzice artysty wynajmowali mieszkanie, urządzono muzeum. Nieopodal, przy Nowym Świecie 69, mieści się pałac Zamoyskich, z którego w 1863 roku wojska carskie wyrzuciły na bruk fortepian, należący niegdyś do Fryderyka Chopina. W wierszu Fortepian Chopina Cyprian Kamil Norwid skonstatował – ideał sięgnął bruku. Ważnym miejscem na szlaku jest też pałac Ostrogskich przy ul. Okólnik 1, gdzie mieści się Towarzystwo im. F. Chopina, które organizuje Konkursy Chopinowskie. Urządzono tam muzeum z pamiątkami po kompozytorze – na uwagę zasługuje fortepian, na którym Chopin komponował przez ostatnie dwa lata życia. A w urnie, w lewym filarze nawy głównej kościoła św. Krzyża, spoczywa – zgodnie z życzeniem artysty – jego serce.
        W Łazienkach, pod pomnikiem Chopina odbywają się latem koncerty. Secesyjny pomnik, zaprojektowany przez Wacława Szymanowskiego na początku XX wieku i ustawiony w Łazienkach, podczas II wojny został zniszczony. Zrekonstruowany i ustawiony w 1958 roku na ocalałym cokole, jest teraz wizytówką stolicy.

Inne strony związane z Fryderykiem Chopinem:
Narodowy Instytut Fryderyka Chopina
Ogólna strona o F. Chopinie